Het raam was groot. Het licht viel zacht naar binnen, diffuus en zonder scherpe schaduwen. Ze stond er met haar rug naartoe, armen omhoog, en er was iets in die houding dat niet geposeerd aanvoelde. Alsof ze even vergat dat er een camera was. Dat zijn de momenten die ik zoek.

Ik werk niet met iedereen. Dat klinkt misschien direct, maar het is geen oordeel. Het gaat om iets anders. Een samenwerking zoals ik die zie, vraagt om een bepaalde intentie. Niet om perfectie, niet om ervaring, maar om een bereidheid om aanwezig te zijn. Om te durven stilstaan bij wat er gebeurt in de ruimte tussen ons. Dat vraagt vertrouwen, en vertrouwen bouw je niet op met een vragenlijst of een moodboard. Het begint met een gesprek.

Ik geloof in open communicatie. Niet als formaliteit, maar als fundament. Voordat we afspreken, wil ik weten wat je beweegt. Wat je nieuwsgierig maakt. Waar je grenzen liggen, en wat je juist wilt verkennen. Ik deel op mijn beurt wat ik zoek in een sessie, hoe ik werk, wat mijn intenties zijn. Geen verrassingen. Geen aannames. Alleen helderheid, zodat we allebei weten waar we aan beginnen.

Een goede match is geen kwestie van uiterlijk of portfolio. Het gaat om resonantie. Om het gevoel dat we allebei iets willen creëren dat verder gaat dan een mooie foto. Ik zoek mensen die nieuwsgierig zijn naar zichzelf, die niet bang zijn om kwetsbaar te zijn, en die begrijpen dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Het is juist wat een beeld kracht geeft. Zoals in die foto bij het raam. De houding was open, de pose was krachtig, maar het was de stilte eromheen die het beeld maakte.

Ik werk langzaam. Niet omdat ik twijfel, maar omdat ik ruimte wil geven. Ruimte om te bewegen, om te voelen, om te zoeken naar wat natuurlijk aanvoelt. Ik geef richting, maar geen instructies. Ik stel vragen, maar geef geen antwoorden. Wat ik wil vastleggen is niet wat ik bedenk, maar wat er ontstaat in het moment zelf. Dat vraagt geduld, van ons allebei.

Wederzijds respect is voor mij vanzelfsprekend, maar ik benoem het toch. Respect voor grenzen, voor tempo, voor wat iemand wel of niet wil delen. Ik werk vaak met gevoelige genres, met naaktheid, met intimiteit. Dat vraagt een bewustzijn dat verder gaat dan techniek. Het vraagt dat ik zie wie er voor me staat, niet wat ik wil fotograferen. En het vraagt dat jij je veilig voelt om te zeggen wat je nodig hebt.

Een samenwerking is voor mij geen transactie. Het is geen uitwisseling van tijd tegen foto's. Het is een gedeelde ervaring, een moment waarin we allebei iets ontdekken. Soms is dat een nieuwe kant van jezelf. Soms is het een manier van bewegen die je nog niet kende. Soms is het gewoon de rust van een ruimte waarin je mag zijn zoals je bent.

Ik zoek geen modellen. Ik zoek mensen. Mensen die iets willen verkennen, die openstaan voor een proces, die begrijpen dat het resultaat niet altijd voorspelbaar is. Dat is geen zwakte van de methode. Het is juist de kracht ervan. Wat we vastleggen is niet wat we planden, maar wat er werkelijk was.

Als deze manier van werken je aanspreekt en je nieuwsgierig bent hoe zo'n samenwerking voor jou zou voelen, nodig ik je uit om contact op te nemen.